close
تبلیغات در اینترنت
عصر يك جمعه دلگير
آخرین مطالب

آخرین ارسال های انجمن

عصر يك جمعه دلگير

عصريك جمعه دلگير،دلم گفت

بگويم بنويسم كه چراعشق به انسان نرسيده است؟

چرا آب به گلدان نرسيده است؟

چرالحظه باران نرسيده است؟

عصريك جمعه دلگير،دلم گفت بگويم بنويسم كه چراعشق به انسان نرسيده است؟ چرا آب به گلدان نرسيده است؟ چرالحظه باران نرسيده است؟ ...وهركسي كه در اين خشكي دوران به لبش جان نرسيده است، به ايمان نرسيده است. وغم عشق به پايان نرسيده است. بگو حافظ دل خسته زشيرازبيايدبنويسدكه هنوزم كه هنوزاست، چرايوسف گمگشته به كنعان نرسيده است؟ چراكلبه احزان به گلستان نرسيده است؟ دل عشق ترك خورد،گل زخم نمك خورد،زمين مرد، خداوند گواه است،دلم چشم به راه است؛ ودرحسرت يك پلك نگاه است. ولي حيف نصيبم فقط آه است و همين آه خدايا برسد كاش به جايي؛ برسد كاش صدايم به صدايي... عصراين جمعه دلگير وجود توكناردل هربيدل آشفته شود حس، توكجايي گل نرگس؟ به خداآه نفس هاي غريب توكه آغشته به حزني است زجنس غم وماتم، زده آتش به دل عالم وآدم مگراين روز وشب رنگ شفق يافته درسوگ كدامين غم عظمي به تنت رخت عزاكرده اي اي عشق مجسم كه به جاي نم شبنم بچكدخون جگر / دم به دم از عمق نگاهت نكندبازشده ماه محرم كه چنين ميزند آتش به دل فاطمه آهت به فداي نخ آن شال سياهت به فداي رخت اي ماه بيا،صاحب اين بيرق واين پرچم واين مجلس واين روضه واين بزم تويي؛ آجرك الله،عزيز دو جهان يوسف درچاه،دلم سوخته ازآه نفس هاي غريبت دل من بال كبوترشده،خاكسترپرپرشده، همراه نسيم سحري روي به فطرس معراج نفس گشته هوايي وسپس رفته به اقليم رهايي به همان صحن وسرايي كه شما زائرآني وخلاصه شود آياكه مرا نيزبه همراه خودت زير ركابت ببري تابشوم كرب وبلايي؛ به خدا درهوس ديدن شش گوشه دلم تاب ندارد، نگهم خواب ندارد شب من روزن مهتاب ندارد، همه گويندبه انگشت اشاره:مگراين عاشق بيچاره ي دلداده ي دل سوخته ارباب ندارد؟ توكجايي؟توكجايي شده ام بازهوايي... گريه كن گريه وخون گريه كن آري كه هرآن مرثيه را خلق شنيده ست شماديده اي آن را و اگرطاقتتان هست كنون من نفسي روضه مقتل بنويسم؛ وخودت نيز مددكن كه قلم دركف من همچوعصا دركف موسي بشود چون تپش موج مصيبات بلنداست. به گستردگي ساحل نيل بلند است. ...واين بحرطويل است وببخشيداگراين مخمل خون برتن تبدارحروف است كه اين روضه ي مكشوف لهوف است. عطش برلب عطشان لغات است وصداي تپش سطربه سطرش همگي موج مزن آب فرات است. وارباب همه سينه زنان كشتي آرام نجات است؛ ولي حيف كه ارباب((قتيل العبرات)) است؛ ولي حيف كه ارباب ((اسيرالكربات))است؛ ...ولي هنوزم كه هنوزاست حسين بن علي تشنه ياراست وزني محو تماشاست زبالاي بلندي، الف قامت اودال همه هستي اودركف گودال و سپس آه كه؛((الشمر...)) خداياچه بگويم كه(( شكستند سبو را وبريدند))... دلت تاب ندارد به خدا باخبرم ميگذرم ازتپش روضه كه خود غرق عزايي، تو خودت كرب و بلايي؛ قسمت ميدهم آقا به همين روضه كه درمجلس ما نيز بيايي، تو كجايي.... توكجايي.... اثربرادرعزيزسيد حميد برقعي

ارسال نظر برای این مطلب

سلام
بله عکس دخترم هست. شما هم سالم و تندرست باشید.

مطلب قشنگی بود. زیباست


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی