close
تبلیغات در اینترنت
من و دانش آموزام
آخرین مطالب

آخرین ارسال های انجمن

من و دانش آموزام

سخت آشفته و غمگین بودم … به خودم می گفتم: بچه ها تنبل و بد اخلاقند دست کم میگیرند درس ومشق خود را … باید امروز ........ از دانش آموزانم امتحان ریاضی گرفته بودم نمره ها خوشایند نبودند سخت ناراحت بودم در ذهنم دنبال اشکال کار می گشتم ! مشکل اصلی کجای کار بود ؟من بودم ! روش تدریسم بود ! دانش آموز بود ! در همین احوال بودم که موقع رفتن به کلاس درس چه ژستی به خودم بگیرم چه بر خوردی باید داشته باشم ؟ چهره ای غضبناک به خود بگیرم ! ریلکس باشم ! غمگین باشم ! به هر حال با چهره ای ناراحت وارد کلاس شدم بعد از احوالپرسی آنها بسیار خوشحال ، منتظر برگه امتحانی بودند !!! با ناراحتی گفتم نمره های شما برایم قابل قبول نیست و از حالا به بعد کسی حق نداره با من خنده و شوخی کنه تا موقعی که امتحان بعدی گرفته شود و ببینم نمره شما تغییر ی داشته یا نه ؟ انگار حرفهایم خوب بر دانش آموزها تاثیر گذاشته بود اونها هم ناراحت به نظر می رسیدند ساعت اول بدون خنده و شوخی سپری شد اما ساعت دوم خودم دوام نیاوردم و شدم آن که، نباید، می شدم ! ولی گذشته از این حرفها، جایگاه آزمایش و خطا در آموزش کجاست ؟ باید معلم به شیوه آزمایش و خطا نسبت به دانش آموز بپردازد ؟ آیا این شیوه باعث تاثیرات منفی می شود یا مثبت ؟ به هر حال آیا این شیوه گره گشا خواهد بود ؟

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی